السيد عبد الحسين الطيب
128
اطيب البيان في تفسير القرآن (فارسى)
دريايى از شمس بهربردارى ميكنند لذا در بسيارى از آيات اين نعمت بزرگ را گوشزد بندگان فرموده و از اين جهت به او قسم ياد كرده . اين معنى ظاهر آيه شريفه و اما باطن آيه در اخبار بسيار كلينى و على بن ابراهيم و محمد بن العباس باسناد خود از حضرت صادق ( ع ) و از ابن عباس روايت كردهاند كه شمس را بوجود مقدس حضرت رسالت تفسير فرمودهاند كه نور مقدس او دنيا و آخرت و قلوب مؤمنين را روشن كرده كه نقل اين اخبار بسيار طول ميكشد فقط غرض اشاره و تذكر است . [ سوره الشمس ( 91 ) : آيه 2 ] وَ الْقَمَرِ إِذا تَلاها ( 2 ) و قسم بقمر زمانى كه تلو شمس و پس از آن ظاهر مىشود . چون مكرر گفته شده كه ماه كسب نور مىكند از خورشيد و هميشه نصف كرهء قمر مقابل شمس است و در دورهء گردش قمر از شب اول تا شب بيست و هفتم زياد و كم مىشود آن نصف كه رو به زمين است ، و در همان اخبار كه ذكر شد قمر را تفسير فرموده بامير المؤمنين ( ع ) كه كسب نور از شمس پيغمبر كرده كه فرمود : هزار باب علم برويم باز شد كه از هر بابى هزار باب علم مفتوح شد چون روح مقدس امير المؤمنين مثل قمر شفاف بود قابليت تمام فضائل و مناقب را داشت ، و تصور نشود كه پس از بعثت حضرت رسالت اين افاضه شده زيرا قمر هميشه مقابل شمس از موقعى كه خداوند شمس و قمر را خلق فرمود غاية الامر بر اهل دنيا روشنايى او از هلال تا بدر تا محاق تابش مىكند چنانچه در خبر است كه موقعى كه امير المؤمنين به دنيا آمد پستان مادر را نگرفت و چشم باز نكرد تا پيغمبر تشريف آورد چشم باز كرد به صورت پيغمبر ، و پيغمبر زبان در دهان على گذاشت و مكيد كه فرمود : همان موقع هزار باب علم برويم باز شد كه از هر بابى هزار باب مفتوح گشت و همان موقع پيغمبر فرمود : اقرء امير المؤمنين سورهء مؤمنون كه پس از بيست سال ديگر بر پيغمبر نازل شد خواند بلكه در همان عالم نورانيت على ( ع ) معلم جبرئيل بود . [ سوره الشمس ( 91 ) : آيه 3 ] وَ النَّهارِ إِذا جَلاَّها ( 3 ) و قسم بروز موقعى كه ظلمت شب را ميبرد و در عالم جلوه مىكند از اول طلوع